Co to jest ostre zapalenie ucha środkowego? 


   

  Zatoki przynosowe to przestrzenie powietrzne w kościach twarzoczaszki. Zatoki łączą się z jamami nosa poprzez poprzez

  wąskie ujścia i kanaliki. Zarówno położenie zatok, jak i ich nieustający kontakt z wdychanym powietrzem powoduje,
  że często ulegają infekcjom. Przyczyną zapalenia zatok są najczęściej wirusy, rzadziej bakterie. Stan zapalny, na przykład w 

  przebiegu przeziębienia, powoduje obrzęk błony śluzowej zarówno nosa, jak i zatok oraz produkcję dużej ilości wydzieliny.

 

  Objawy:
  - ból głowy (uczucie rozpierania) jednostajny, niepulsujący, nasila się przy zmianie pozycji głowy,
  - zatkany nos,
  - katar,
  - zaburzenia węchu,
  - może pojawić się gorączka, uporczywy kaszel (zwłaszcza w nocy), nieprzyjemny zapach w ust.

 

   Jak mogę sam sobie pomóc?


 

  - inhalacje parowe - polegają na wdychaniu pary wodnej trzy razy dziennie po 15 minut (nad miską wypełnioną gorącą

    wodą - max. 60 stopni Celsjusza). Małe dzieci nie powinny być poddawane inhalacjom parowym ze względu

    na duże ryzyko poparzenia.
  - płukanie nosa za pomocą roztworów wody morskiej (dostępne w aptekach w postaci kropli lub aerozoli do nosa).

 

  Jakie leki stosowane są w zapaleniu zatok?


 

  - Leki zmniejszające obrzęk błony śluzowej nosa w postaci kropli/aerozoli do nosa - udrażniają zatkany nos,

    zmniejszają uczucie rozpierania w górnej części głowy. Uwaga! Mogą być stosowane maksymalnie 5-7 dni.
  - Płukanie nosa za pomocą roztworów soli fizjologicznej lub wody morskiej - ułatwiają oczyszczanie nosa z

    zalegającej wydzieliny.
  - Paracetamol - działa przeciwbólowo oraz przeciwgorączkowo.
  - Niesteroidowe leki przeciwzapalne - działają przeciwbólowo, przeciwgorączkowo oraz zmniejszają stan zapalny.

    Przykłady to ibuprofen, kwas acetylosalicylowy.
  - Antybiotyki - zwykle ich stosowanie nie jest koniecznie, ponieważ najczęstszą przyczyną zapalenia zatok są wirusy.

    Antybiotyki mogą być stosowane tylko w bakteryjnych zakażeniach zatok. Wówczas stosuje się:
      - antybiotyki z grupy penicylin - np. amoksycylina, amoksycylina w połączeniu z kwasem klawulanowym
      - antybiotyki tetracyklinowe - np. doksycyklina

      - antybiotyki z grupy chinolonów - cyprofloksacyna
      - antybiotyki sulfonamidowe - sulfametoksazol w połączeniu z trimetoprimem
      - antybiotyki makrolidowe - stosowane w przypadku zakażeń bakteriami opornymi na działanie innych antybiotyków

        oraz u osób z nadwrażliwością na penicyliny, np. azytromycyna, klarytromycyna, erytromycyna.
      - antybiotyki cefalosporynowe - cefaklor, cefuroksym
      - klindamycyna - stosowana w zakażeniach bakteriami niewrażliwymi na inne antybiotyki oraz u pacjentów z

        nadwrażliwością na penicyliny.

 

 

 

 

 

 

 

 





Zapalenie zatok

15 lipca 2020

        "Objawy i choroby"